10.09.2010 00:07
An dvaka
Það gerist ekki oft í þessu litla lífi að ég finni þá tilfinningu að mig langi ekki til að fara að sofa, en það gerðist ekki alls fyir löngu og aftur í kvöld sit ég við tölvuna mína og er svona líka rosalega andvaka. Ég er þreytt, finn það í líkamanum ..búin að eiga mjög busy dag og langar í rauninni að fara að sofa en finn bara svo vel að þó ég leggist upp í rúm þá á ekki eftir að slokkna á mér.
Langar helst núna að hlusta á tónlist og hugsa um ekki neitt...alls ekki neitt. Stundum væri gott að geta hugsað um alls ekki neitt. Eða bara hlustað á lagið sem ég spila og heyrt bara söngvarann syngja...en öllum lögum fylgja tilfinningar í mínu tilfelli. Annsi mörgum lögum fylgja líka minningar.
Núna reyndar er ég að hlusta á mikið af nýjum lögum svo þau hafa ekki fengið sess í mínu hjarta fyrir neitt sérstakt sem er ágætt. Þó er lagið sem er í gangi núna svo einfalt og textinn svo fallegur að ég var ekki lengi að tengja hann við eitthvað í mínu lífi.
Fyndið og merkilegt hvað alltaf allar þessari klisjur sem allir segja við mann enda alltaf á því að vera sannar, jafnvel þær sem maður segir sjálfur og hefur ekki sérlega mikla trú á að séu réttar.
Langar ekkert að nefna nein dæmi eiginlega ...dæmið væri svo alltof augljóst einhvernvegin , og í kvöld er ég ekki í fíling til að vera sérlega gegnsæ.
Átti ótrúlega fallegt kvöld með Grímu minni í kvöld, það er svo óendanlega dýrmætt að eiga vini sem maður getur verið 100% maður sjálfur með, jafnvel þó að það að vera maður sjálfur sé alskonar hlutir sem maður myndi ekki sýna í almenning. Það til dæmis að geta setið og gert sitthvorn hlutinn í sama rýminu ..án þess að neinn finni þá þörf hjá sér að "laga" eða þurfa að spjalla eða sinna hinum. Margir myndu þá segja að það væri eins gott þá bara að vera heima hjá sér í sitthvoru lagi en þar er ég mjög svo ósammála. Það er allt annað að sitja með góðum vin og lesa meðan hann/hún er í tölvunni að dúlla sér ...og báðum líður vel..jafnvel með fallega tónlist á ...heldur en að sitja heima hjá sér að lesa. Mér finnst nærvera Grímu minnar til dæmis alveg ótrúlega þægileg, mér líður alltaf vel með henni og mér finnst hún alltaf æðisleg.
Þannig líður mér reyndar í kringum mjög marga vini mína og ég er svo þakklát að sjá þessa hluti og ennþá þakklátari fyrir að geta sagt þá upphátt, eða skrifað þá á bloggið mitt.
Því það er svo gott að geta sagt vinum sínum að manni finnist mikið til þeirra koma, að manni finnist þeir fallegir, skemmtilegir , hæfileikaríkir og so on. Sem minnir mig á það að í tölvunni minni situr ókláruð skilaboðaskjóða . Skilaboðaskjóða er eitthvað sem einhverjir þekkja sem rata ennþá hér inn...gerði hana meira að segja nokkuð reglulega í gamla daga. Ekki skrifað skjóðuna lengi og ekki alveg búin að gera upp við mig hvernig sniðmát hún hefur í þetta skiptið. Þó er ég búin að hripa setningar við nokkra aðila þar sem þessar setningar duttu inn í höfuðið á mér á undangengnum vikum.
Núna syngur Norah Jones fyrir mig...við hana á ég nokkrar krúttlegar minningar en hún er samt eiginlega undantekningin á því sem ég sagði hér áður..hún er nefnilega svona söngkona sem ég get hlustað á og bara slakað..ekkert verið að tengja mig inn í textann eða misst mig í tilfinningum..bara slakað.
Er að hugsa um að hækka örlítið í henni og leggjast upp í bólið mitt..sjá hvort hún geti mögulega svæft mig þar sem ég þarf að vinna á morgun.
Kollsterinn...gerir tilraun til svefns
Skrifað af Kollsterinn
Flettingar í dag: 137
Gestir í dag: 28
Flettingar í gær: 90
Gestir í gær: 27
Samtals flettingar: 617574
Samtals gestir: 148981
Tölur uppfærðar: 9.2.2012 21:54:59
