Libby ætlaði ekki að falla fyrir Jack. Hann var langt frá Því að vera hennar týpa með sitt stóra egó og óbilandi sjálfsöryggi. Seinna fara að læðast að henni grunsemdir um að hann geti aldrei elskað nokkra konu eins og Eve, fyrstu ástina hans sem lést með voveiflegum hætti.

Þegar örlögin snúa lífi þeirra á hvolf einsetur Libby sér að komast að öllu sem hún getur um Jack og hina fullkomnu Eve. En með hverjum steini sem hún veltir við, hverju leyndarmáli sem hún afhjúpar, hefur hún ríkari ástæðu til að óttast um eigið líf .

Ég er hrikalega ánægð að Forlagið fór að þýða bækur eftir þessa konu, hún er fínn penni, ég renn alltaf í gegnum bækurnar hennar á góðu tempói og leiðist aldrei. Uppáhaldið mitt er nú samt ennþá fyrsta þýdda bókin sem hún gaf út en hinar í kjölfarið hafa líka verið mjög fínar. 

Bókin sem um ræðir hér er fínasta lesning.  Ég tel mig nú ekkert brjálæðislega forvitna manneskju en þessi ´bók hélt forvitninni í mér vakandi allan lesturinn og ekki bara að ég vildi alltaf vita meira og halda áfram með söguna heldur á vissum tímapunktu þá langaði mig helst að fletta á aftasta kaflann og sjá hvort ég gæti stytt mér leið, en þar sem ég svindla ekki þá sleppti ég því að sjálfsögðu.

Karakterar eru skemmtilegar og sumir sem ég sá ljóslifandi fyrir mér meðan aðrir voru meira svona hliðar-spors týpur. 

Hlakka klárlega til að lesa meira eftir hana Koomson en ég veit ekki alveg hvar ég staðset þessa í röðinni af uppáhalds samt því hún var rosalega löng en samt er sagan svo einföld og hefði að mínu mati alveg í rauninni mátt vera aðeins styttri. 

Kollsterinn..Koomson kreisí

Höf : Dorothoy Koomson

Útg : JPV

Sögumaður hér er tólf ára gömul stúlka sem ber nafn Nínu Bjarkar Árnadóttur, uppáhaldsskáldkonu móður sinnar, og hún lýsir lífinu í þorpinu sínu sem umlukið myrkum múr hvílir undir þungri glerhvelfingu.

Í þessum lokaða heimi fer fram tilraun til að skapa fyrirmyndarsamfélag; þar leikur hver og einn sitt hlutverk undir ógnarstjórn þeirra sem valdið hafa.

En Nína litla á sér drauma og vonir, og knúin áfram af ljóðum nöfnu sinnar, einlægri forvitni og fegurðarþrá leitar hún frelsisins sem allir sakna.

Trúir þú á töfra? er saga sem gerist í náinni framtíð og leiðir lesendur inn í völundarhús gerræðis og grimmdar sem enginn skilur - en einnig til þeirrar tæru gleði yfir lífinu sem ilmur fortíðar og angan framtíðar færir.

Þetta verk Vigdísar Grímsdóttur er sannkallaður óður til skáldskaparins en afhjúpar jafnframt varnarleysi manneskjunnar í flókinni lífsbaráttu þar sem töfrarnir einir megna að lýsa henni veginn.

Þetta er einfaldlega mín uppáhaldsbók þessi jólin og ef ég verð heppin og jólasveinninn hefur heyrt bænir mínar þessi jólin þá fæ ég hljóðbókina í jólagjöf, því mig langar svo mikið að hlusta á bókina lesna. Ég er búin að lesa bókina sjálf og þykir vænt um Nínu en mig langar líka að njóta hennar í hlustun ef ég má orða það svo djúpt :) 

Þetta er að mínu mati ein af Vigdísar allra allra bestu bókum, ef hún er ekki bara besta bókin hennar , svei mér þá ég held það bara.

Ég er nú talin frekar jarðbundin manneskja allajafna og hef ekki haft mikla trú á því sem ég ekki get séð...en ég get svo sannarlega trúað á þessa bók og töfrana sem henni fylgja.

Svo er forsíðan líka svo dásamlega fögur enda listaverk gert af rithöfundi. 

Kollsterinn...Trúir á töfra.

Höf : Vigdísi Gríms

Útg : JPV

Höf : John Verdon

Útg : Vaka Helgafell

Óþekktur bréfritari gefur til kynna að hann þekki innstu kima sálar þinnar og skorar á þig að hugsa þér tölu. Það hljómar sakleysislega þar til einmitt sú tala sem þú hugsar þér kemur upp úr umslaginu - þá tekur óttinn öll völd.

Dave Gurney er sestur í helgan stein og fluttur upp í sveit eftir frægðarferil hjá morðdeild lögreglunnar í New York. Þegar gamall skólafélagi leitar til hans í örvæntingu sinni vegna nafnlausra bréfa sem honum hafa borist lætur Gurney tilleiðast að kynna sér málið. Hann grunar ekki að fyrr en varir verði hann ekki aðeins á bólakafi í flókinni morðrannsókn heldur fastur í neti manns sem virðist snjallari og illskeyttari en orð fá lýst.

Ég byrjaði að lesa þessa bók á föstudagskvöldið sem leið og kláraði hana á sunnudagskvöldinu. Verð alveg að viðurkenna að ég hefði ekki haft neitt á móti því að fá þessa bók bara beint í kilju þar sem hún er stór og mikil og fór ekki sérlega vel upp í rúm hjá mér. Hún var nógu spennandi til að halda mér við efnið en samt fannst mér hún á köflum alveg hafa mátt vera styttri. Held að þessi bók yrði gott efni í bíómynd og eins og ég sagði þá er þetta klárlega mjög flott kiljubók því rannsóknin í kringum morðmálin virðist ná annsi miklum blaðsíðufjölda og mér fannst vanta aðeins að halda sig við efnið. 

Hinsvegar er höfundurinn snjall því þetta pirraði mig mjög lítið á meðan ég las og þó að eftir lesturinn hafi ég haft ýmislegt að segja um hvað hefði mátt fara betur þá samt las alltaf þegar ég mátti vera að.

Þegar ég hugsa út í það þá er reyndar orðið langt síðan ég las krimma og var alltaf að reyna að vera á undan viðkomandi lögreglumanni að komast að því hver morðinginn væri eða hvernig hann færi að því sem hann væri að gera án þess að nást. Í þessari bók er heilinn á manni inn á milli alveg að sjóða upp úr við að reyna að komast að því hvernig hann gerir það sem hann gerir. Erfitt að útskýra án þess að gefa upp of mikið. 

Já fínn krimmi en ég hefði viljað fá hann í kilju , en fyrir þá sem eiga svona rúm sem hægt er að ýta á fjarstýringu og hækka bakið þá er þessi flott í rúmið á myrku nóvember kvöldi.

Kollsterinn...í jólabókaflóði