Kollsterinn & Felix Skafti

Ég er rosa mikið að hugsa um hugsanir þessa dagana, í nótt sem leið lá ég andvaka eingöngu af því að ég var að reyna að átta mig á því hvernig mér liði svona inn í mér almennt. Í stað þess að halla bara hausnum og þakka fyrir að hafa ekkert ákveðið eða sérstakt sem ég hefði áhyggjur af. 

Já maðurinn er merkileg uppfinning, en við erum líka svo skemmtileg. Ég veit fátt skemmtilegra en að sitja í góðra vina hópi eins og ég gerði í fyrradag hér heima. Sat hér með dásamlegum vinum mínum og við ræddum lífið og tilveruna, við erum öll þrjú með ýmislegt sameiginlegt og gátum speglað soldið hvort annað...gaman að sjá fólk upplifa tilfinningar sem maður er sjálfur búin að ganga í gegnum og jafnvel oftar en einu sinni. Standa svo sjálfan sig að því að flissa að viðkomandi en vera í rauninni bara að flissa að sjálfu sér síðan í gamla daga...

Ég elska að fylgjast með vinum mínum ganga í gegnum sína hluti því maður lærir svo margt sjálfur með þeim...svo gaman líka að sjá vini sína þroskast þó við séum öll orðin fullorðin og frábær. 

Heyrðu en svo ég hætti nú að tala um tilfinningalífið þá er allt að gerast þessa dagana í vinnunni og ég að þykjast vera í sumarfríi. Það er nefnilega komið að því sem allir hafa biðið eftir.....jebbs ...Búlgarska Playboy er að koma til landsins fyrir helgina að öllum líkindum. Við erum búin að selja nálægt 150 eintök í forsölu á netinu og svo fer restin af magninu í búðirnar vonandi fyrir helgi ....kemur eflaust til með að seljast upp þar sem Ásdís okkar Rán er jú á forsíðunni ! Held alveg örugglega að ég fari með rétt mál þegar ég segi að það séu yfir 10 blaðsíður af henni inn í blaðinu líka. 

Ásdís Rán er klárlega tromp...kanski ekki eins stórt tromp og Tobba Marínós en hún er tromp samt :) whoop whoop 

Svo er bókaseasonið að byrja og mig er farið að klægja mikið mikið í puttana, ég elska að fylgjast með þegar jólabækurnar byrja að hlaðast inn og verð alltaf spennt að sjá hvort mínir uppáhalds höfundar séu með í flóðinu.

Svo er annað sem mér finnst líka hrikalega skemmtilegt og spennandi og það er heimkoma fólksins sem ég elska... 

Erna Rán & fallega fjölskyldan hennar er til dæmis að flytja heim og það bara á Gay Pride daginn sjálfan..svo gleðin mín þann daginn verður mjög svo mikil og jafnvel alveg þreföld á við þennan dag annars...Ég er búin að sakna Ernunnar minnar alveg hræðilega mikið og litlu drengjanna minna allra og auðvita Nadíu sem mér finnst ég bara ekki búin að fá að sjá nóg frá því hún fæddist. 

Erna Rán..ég er að telja niður dagana ! 

Svo kemur Áslaug okkar líka en reyndar eftir GayPride svo gleðin fer engan vegin neitt nema bara uppávið...fáum reyndar bara að njóta hennar í nokkra daga en það er nú aldeilis betra en ekki neitt samt :) 

Nalli minn er svo að flytja erlendis að eltast við ástarguðinn sinn ...sem er mjög svo gleðilegt að öllu leyti nema því að Dj Dick&Dyke þurfa að taka sér pásu. Það verður nú samt haldið stórt lokaball þar sem Dj Dick&Dyke ásamt sminkunni sinni gera allt vitlaust á Bleiku frúnni...hlökkum endalaust mikið til þessa. 

Já það er allt að gerast í flutningum hér og þar um heiminn...en nokk ljóst er að þessi kona sem situr hér og pikkar fer ekki langt nema það sé í fyrirfram ákveðin stuttan tíma. Ég er sú allra heimakærasta sem um getur.

Jæja...hætt í blaðrinu í bili..farin oní góða bók 

Kollsterinn...stands by me

Hljómar eflaust nett öfugsnúið en ég meina bara svona þegar maður fer inn í þann pakka að hugsa til dæmis af hverju viðkomandi gerir eða hugsar eins og hann/hún gerir. Af hverju fólk er ekki bara eins og maður kýs að það sé eða einfaldlega af hverju fólk er ekki bara eins og ég ...þá meina ég af hverju sumir hlutir skipta fólk máli sem skipta mig engu máli og svo framvegis. 

Þetta veldur mér stundum höfuðverk því ég get fest mig óþarflega lengi í að hugsa um af hverju einhver ákvað að tjá sig við mig um eitthvað mál sem var aldrei mál fyrr en sá hinn sami setti það upp eins og hann gerði. 

Nú svo er ég alltaf að segja við vini mína að maður stjórnar jú eigin hugsunum og þegar maður er fastur í að vera með þráhyggju yfir einhverju sem einhver sagði eða jafnvel vera með þráhyggju yfir því hvað einhver sé mögulega kanski jafnvel að hugsa þá er auðveldast að nota bara öndurnaræfingar og reyna að henda út þessum pælingum öllum saman sem gera nákvæmlega ekkert gagn. Þessar hugsanir allar og pirringur yfir einhverju sem skipti þig upphaflega engu máli geta nefnilega alveg horfið ef maður einbeitir sér nógu vel. Fín æfing er til dæmis að anda inn um nefið og hugsa "INN", anda svo út um munninn og hugsa "ÚÚÚT" og í leiðinni jafnvel að segja þetta upphátt svo engar aðrar mannskemmandi hugsanir komist að. Þetta gæti til dæmis verið ágætis æfing fyir þann sem er sérlega forvitin..ég hef persónulega ekki þurft að nota það í þeim tilfellum þar sem forvitni mín liggur mjög grunnt. En ég get aftur á móti verið annsi dugleg að hugsa hlutina aðeins of langt og mögulega aðeins of lengi ...ég er meira að segja svo "fær" að ég get hugsað fyrir aðra og mig í einu...semsagt búið til heilu samtölin um það sem gæti komið upp ef ég færi að ræða hluti sem liggja á hjarta mínu. 

Hafið þið ekki lennt í því ? vera búin að æfa sig heima..."ef hann segir þetta ..þá segi ég auðvita bara þetta ...bladibladibla" svo hittiru viðkomandi og ALLT sem þú æfðir kom hvergi fram í neinu samtali og allar áhyggjur voru óþarfar. Svo maður hlær að sjálfum sér og reynir að muna þetta næst þegar samtal hefst í hausnum á manni þegar maður er einn með sjálfum sér. 

Best lausnin við svona höfuðverk þessa dagana hjá mér er góð bók, bækur eru það eina sem algjörlega fá mann inn í annan heim, sérstaklega ef þær eru nógu góðar til að maður sökkvi inn í þær. 

En auðvita á maður líka að geta kúplað sig út úr hausnum á sér án þess að þurfa einhver verkfæri til þess. Allt bara spurning um æfingu og traust á einhverju aðeins æðra okkur mannfólkinu.

Nú ætla ég að smella mér oní eina góða bók sem ég er að lesa og sjá hvort þessi kjánagangur í hausnum á mér verði ekki búin að þurrkast út þegar ég er komin vel inn í miðja bók.

Kollsterinn...kjáni

Auk þess finnst mér með því mikilvægasta að passa sig á er að tala alltaf fallega um annað fólk nálægt barninu mínu. Börn læra hlutina af okkur fyrirmyndunum , auðvita læra þau líka helling á leikskólanum en ég get auðvita ekki stjórnað því hvað gerist þar. Ég get hinsvegar eins og ég segi reynt að vanda mig við uppeldið og haga mér vel nálægt barninu mínu (það er svo annað þegar hann er ekki nálægt :) 

Rétt í þessu fékk ég klárlega að sjá sönnun þess að allt sem við gerum spegla börnin í okkur. Fallegi þroskaði sonur minn er núna að leika sér hér í leikhorninu sínu og apabangsinn hans er að fá að borða hjá honum. Felix er búin að elda handa honum hamborgara og þar sem apinn kann ekki að tala þá talar Felix fyrir hann...samtalið var einhvernvegin svona

Felix : vertu duglegur að borða api minn.

Apinn segir eitthvað sem ég skildi ekki 

Felix : jú þú verður að borða matinn þinn svo þú verður stór eins og ég . 

Felix : Ég má bara nota hnífinn api, bara fullorðin má nota hníf.

Eitthvað gerist greinilega í matarleiknum því Felix tekur apann í fangið mjög fallega og segir við hann þónokkuð ákveðið 

API ...það þarf ekki að væla, talaðu bara fallega ! 

svo hlýðir apinn greinilega ekki svo minn maður segir 

Nú þarf ég að fara með þig hér inn á herbergi og þú kemur bara þegar þú ert glaður !

Apinn þurfti svo að fara inn í herbergi og jafna sig aðeins á öllu þessu frekjuvæli þar til hann væri orðin glaður...þá mætti hann koma aftur að leika.

Þau eru svo dýrmæt þessar elskur...og nú kom snillingurinn með apann til mín og bað mig um að spjalla aðeins við hann fyrir sig. 

Nú ætlum við að leggjast saman upp í sófa þar sem hann náði ekki að leggja sig neitt og horfa aðeins á sjónvarpið saman..svo sund eftir hádegi :) 

Kollsterinn...hefur gaman aðissu

Fyrsti í Sumarfríi með syninum var í dag , og þetta var sú allra besta byrjun sem hægt var að hugsa sér. Fórum eldsnemma á fætur, áttum dásamlegan bíltúr með Benna & Hönnu í stóru-Ikea-búðina og rólótrall. Fórum svo að leyfa kút að leggja sig. Eftir lúrinn var auðvita hoppað aftur út í sólina og hangið á Ægissíðunni í rétt tæpa tvo tíma í frábærum félagsskap fótboltalessunar hennar Grímu og hennar fólki ;) 

Nú svo var kíkti á ömmuna og afann og svo aftur til Grímu & Co þar sem við fengum mjög svo góða hamborgara (þrátt fyrir fordóma mína gagnvart heimatilbúnum hamborgurum). Sá stutti fékk svo bað í góðum gír og er bara rétt nýsofnaður (það má fara seint að sofa þegar maður er í fríi sko) 

Á morgun ætlar svo Nallinn að fá að kúrast í kotinu meðan við skjótumst í sveitina til Pálí & Co. 

Næstu dagar þar á eftir eru svo algjörlega óráðnir og svoleiðis á sumarfríið að vera. Kvöldin eru nokkuð vel þétt ákveðin eftir að prins sofnar en allur dagur fram að því fer algjörlega eftir veðri og vindum. 

Ég ætla ekki einu sinni að reyna að lýsa því hversu glöð ég var að fá barnið mitt í fangið í gær eftir að hafa ekki séð hann í 10 DAGA, eða jú ég ætla að reyna að lýsa því ...ég þurfti grínlaust að halda aftur af tárunum mínum (þau er í flestum tilfellum frekari en ég sjálf, sérstaklega þegar kemur að einhverju yfirmáta gleðilegu) og svo fórum við að labba út í bíl og minn maður var svo hrikalega glaður og talaði og talaði . "mamma, erum við að fara í bláa bílinn okkar ?" "mamma, ég þarf að laga dótið mitt heima af því að ég er vinnumaður" "mamma, ég er að fara heim til mömmu Kollu" . Og ég sat bara frammí og laumaðist til að þurrka nokkur tár sem svindluðu sér niður af stolti yfir fallega drengnum mínum þarna í aftursætinu. 

Nú svo er það í fréttum að ég er búin að eiganst glænýjan og sjúklega þægilegan sófa. Þessi þægindi eru margþætt þar sem hann er líka svefnsófi. 

Það er búið að prufa að sofa í þessum sófa og gesturinn var ekki lítið ánægður með draumalandið þar. 

Nú svo er ég búin að taka heilnudd með svefnsófann uppi og það gekk líka mjög svo vel og vinkonan mjög sátt við sófann þar. 

Felix Skafti er ekki lítið sáttur enda töluvert mikið auðveldara að horfa á sjónvarpið, fara með allt dótið upp í sófann og að ég tali nú ekki um að kúrast í þessum yndislega sófa okkar. 

Við áttum nefnilega tvo svona leðursófa sem voru allt annað en þægilegir en þeir máttu eiga það að þeir voru nokkuð smart. Svona 2007 týpan...litu rosalega vel út og öllum langaði að eiga þá...þangað til þeir settust í þá.

Jæja...búin að vera með pikk-ræpu og læt hér við sitja. 

Hey já...held líka að lestrarhesturinn sé að vakna úr dvala ...enda komin tími til ...nú þarf ég bara að finna mér einhverja snilldarbók til að detta oní í fríinu. Endilega komið með tips ef það er eitthvað sem varið er í þarna úti ;) 

p.s. búin að vera pínu dugleg að setja inn myndir svo endilega kikkið á það.

Kollsterinn...kveður í bili 

Úff hvað ég sakna hans mikið...það er svo dásamlega auðvelt að rífa sig á fætur á morgnanna þegar maður fær knús frá syninum með morgunmatnum. 

well well...það er nú samt í dag miðvikudagur og því styttist í fríið góða. Betra að horfa á björtu hliðarnar og fagna hverjum degi sem ég vakna ein því þá er einum degi styttra í að ég fái prinsinn með mér í fríið góða.

Ég hef ekki verið sérlega dugleg að skrifa upp á síðkastið, ekkert sérstakt sem veldur...held ég. 

Gleymdi til dæmis alveg að segja frá því og koma því frá mér að ég keyrði á fugl um helgina sem leið (óvart!) . Var að keyra með Nalla mínum og Öspinni úr brúðkaupinu hjá Ninnu vinkonu. Alla leiðina voru þessi blessuðu grey alltaf að fljúga fyrir bílinn minn og einn þeirra komst því miður ekki undan. 

Það heyrðist annsi hár dynkur þegar hann lennti á bílnum og trukkurinn sem sat við stýrið (ég) táraðist eins og engin væri morgundagurinn og hjartað í mér grét hástöfum. Jiiii hvað það var sárt að lenda í þessu. Nalli minn elskulegi og fallegi reyndi að sannfæra mig um að fuglar væru harðir af sér, hann væri pottþétt út í móa að pirra sig á að hafa lennt á enn einni rúðunni. Fallegt af honum að reyna að hughreysta mig en ég sagði honum nú samt að rúður í húsum keyri ekki um á 90 km hraða svo það væri mjög ólíklegt að fuglinn væri svo harður af sér.

Á sunnudeginum (þetta með fuglinn gerist á laugardegi) erum við Nalli minn að rúnta um bæinn í sólinni, búin að fara annsi víða þegar við ákváðum að koma við í Holtagörðunum og versla okkur sukk (nammi) fyrir kvöldið. Þegar við göngum svo út úr nammibúðinni og ég horfi beint framan á bílinn minn þá öskra ég hástöfum...eða nei kanski kom ekkert hljóð út úr mér...líklegast greip ég fyrir munninn eins og ég hefði séð draug. SEM ÉG GERÐI ..ég sá draug....því litli fuglinn sem Nalla fannst svo harður af sér var mjög svo fastur framan á bílnum mínum í Grillinu ! 

Við keyrðum um bæinn og hringdum í þá sem okkur datt í hug að gætu skafið líkið af bílnum og ég bað til guðs að ég myndi ekki lenda á neinu rauðu ljósi þar sem fólk væri beint á móti mér og gæti séð mig með greyið dýrið dautt framaná bílnum mínum. 

Nalli gerði nú aðallega grín að mér og sagði að við hefðum verið að gleðjast fyrr um dagin yfir því að fólk væri að glápa á okkur því við værum svo sæt...NEI það var að glápa á bílinn !

Á endanum kom Gríman mín mér til bjargar..gekk út með Sígó í annarri og plastpoka í hinni og sagði hræddu litlu lesbíunni að loka augunum og snúa sér undan.

Þetta er alveg klárlega merki þess að maður á ekkert að vera að þvælast út úr bænum , ja nema kanski í kópavoginn því það búa svo margir sem ég elska þar.

Kollsterinn...nývöknuð og fersk